Emma vocht tegen anorexia en verloor

http://www.sevendays.nl/lifestyle/emma-vocht-tegen-anorexia-en-verloor

Emma wil leven
Dinsdag 22 november om 21.20 uur, uitgezonden tijdens de Anorexia Special van BNN op NPO 3.

Zes jaar lang heeft Emma (18) gevochten tegen anorexia. En nu is ze dood. Op het moment dat zij koos voor het leven, gaf haar lichaam het op. Haar laatste weken heeft ze zelf gefilmd. Want Emma wilde een film over haar strijd. Documentairemaker Jessica Villerius heeft die nu gemaakt. ‘Ik wil mensen laten zien dat het zomaar afgelopen kan zijn.’

Het waren Emma’s behandelaars die Jessica benaderden voor de documentaire. Emma had geregeld aangegeven dat die er moest komen en haar laatste weken waren dan ook gefilmd. ‘Het moest óf gaan over haar herstel vanuit een onmogelijke positie, óf over hoe je kunt overlijden aan anorexia’, vertelt Jessica. Het werd dus het laatste. Want hoe graag Emma ook wilde leven, haar lichaam gaf het op.

Hoger doel

‘Eerst zei ik nee op hun verzoek’, vertelt Jessica. ‘Ik vond het veel te zware materie. Maar toen ik hoorde dat Emma expliciet om een documentaire had gevraagd, dacht ik: wie ben ik om te zeggen dat ik het te zwaar vind? Dit dient een hoger doel. Deze documentaire is er niet alleen voor Emma maar voor alle meiden, en ook jongens, met anorexia die denken dat ze nog wel even door kunnen. Emma dacht dat ook. Ze maakte op de ochtend van haar overlijden nog grapjes over de shake die ze moest drinken. Ik wil mensen laten zien dat het ook zomaar afgelopen kan zijn.’

Moed en angst

Samen met artsen, hulpverleners, familie en vrienden kijkt Jessica in de documentaire terug op Emma’s ziekteproces. ‘Ze had een heel ernstige vorm van anorexia. De behandelaars hadden dit nog nooit zo gezien. Het was voor hen zo moeilijk om haar gezonde deel aan te spreken. Soms lukte dat, maar dan was het vijf minuten later weer helemaal mis. Haar eetstoornis was haar houvast. En Emma kon heel goed de schijn ophouden dat het beter met haar ging.’ Maar het ging helemaal niet goed. De schade aan haar lichaam was na zes jaar uithongeren enorm en de kans dat Emma zou overlijden was groot.

Laatste strohalm

Als laatste strohalm ging ze naar een Nederlandse kliniek in Portugal met ervaringsdeskundige professionals, hulpverleners die zelf de eetstoornis hebben overleefd. Emma dacht dat ze alleen daar kon herstellen. ‘Ze hebben haar laten inzien dat ze zelf de regie had over haar herstel. Dat is anders dan bij andere levensbedreigende ziektes. Emma heeft ook echt flinke stappen gemaakt en is zelfs weer gaan eten. Dat is een van de mooiste momenten uit de documentaire. Voor het eerst sinds lange tijd at ze uit zichzelf van een lepel. Voor die tijd ging alles via een rietje of sonde naar binnen. Je ziet een jonge vrouw gevoed worden terwijl de tranen over haar wangen stromen. In haar ogen zie je moed en angst tegelijkertijd. Je kijkt de anorexia hier recht in het gezicht.’

Meer handen en voeten

Jessica is zich ervan bewust dat de beelden uit de film andere anorexiapatiënten in negatieve zin kunnen triggeren. ‘Dat vind ik echt het allerspannendst. Daarom creëren we ook zoveel mogelijk openheid, zodat mensen de keuze kunnen maken of ze kijken.’ Emma wil leven wordt uitgezonden tijdens een Anorexia Special van BNN. ‘Er is een talkshow vooraf en na afloop waarin we praten met behandelaars, ouders en mensen die zijn hersteld van anorexia. Om het zo wat meer handen en voeten te geven.’ Volgens Jessica is de documentaire een heel intiem portret geworden. ‘Emma’s vriendinnen zeiden me dat Emma het, afgezien van het droevige einde, echt prachtig had gevonden.’

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *